Σάββατο, 13 Δεκεμβρίου 2014

"η ζωή μια στιγμή", Κωνσταντίνα Λουκέρης Λιβιεράτου

"η ζωή μια στιγμή"

Στάξε λίγο απ’ τη στιγμή σου εκείνη
την ανέμελη
την αιώνια
με τα χρωματιστά της γκρίζα
και την ομίχλη την απογευματινή.
Εκεί.... στην αρχή και στην άκρη της θάλασσας.
Στο άπειρο.....
πέρα απ’ του ουρανού τα όρια
σαν σε πορεία αόριστη
σαν σε πτώση ελεύθερη
οριζόντια.
Γραμμές ασάλευτες.
Κι ο χρόνος.....
Και τότε ποια η σημασία της στιγμής....
Όλη σου η ζωή αποτελούμενη από μικρές... αδιάφορες.. ελάχιστες όμορφες και υπέρτατες στιγμές. Άσπρες... μαύρες... γκρι... Πόσες γκρι! Στιγμές που αγάπησες...πόνεσες.... βίωσες.... κατάλαβες...ένιωσες... έχασες... ανάσανες…Έζησες... Θα ζήσεις....
Και να που η μία δίπλα στην άλλη γίνονται πορεία.....γίνονται δρόμος. Εμπεριέχουν χρόνο και χώρο και έρχονται για να καθορίσουν η μία την επόμενη…
Γίνονται ανάμνηση και πόθος... συμβολισμός... κίνηση.. ζωή.
Και τελικά όλη σου η ζωή μια στιγμή......
κ.λ



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου