Δευτέρα, 26 Ιουνίου 2017

όταν ήταν να συναντήσει την άλλη πλευρά της ζωής του

 φωτογραφία Μιχάλης Ματζαβίνος

 Ήταν η τελευταία μέρα, στεκόταν μπροστά στο γραφείο του με ένα απλανές βλέμμα, χαϊδεύοντας το κάθε αντικείμενο ξεχωριστά. Τα μιλούσε χωρίς να περιμένει απάντηση , τους έδινε το τελευταίο χάδι όπως έκανε κάθε μέρα όταν έφευγε για το σπίτι. 

Πολλά χρόνια τα έβγαλε εκεί μέσα γράφοντας ατέλειωτα κείμενα, με οδηγό του την πένα. Παραδοσιακός τύπος, του άρεσε οι πένες του να αφήνουν το στίγμα του καλλιγραφικά. Πάντα δυσκολευόταν στο δέλτα κεφαλαίο όταν έβαζε την υπογραφή του. Από παιδί απέφευγε το ισοσκελές τρίγωνο του, αλλά του έδινε καλλιτεχνική υφή. Αν του πήγαινε στραβά, θεωρούσε ότι η μέρα του θα είχε σταβοτιμονιάσει. Όταν τον αντίκριζαν οι συνάδελφοι του σκεπτικό, απέφευγαν να του μιλήσουν .Αυτός πάλι με την πρώτη ευκαιρία θα επαναλάμβανε την προσπάθεια να το αποτυπώσει καλλιτεχνικά.

Αυτό το Δ ήταν το Δήθεν της ζωής του, 
αφορούσε το Δια ταύτα της πορείας του,
αντιπροσώπευε το δικό του Δεν στην άρνηση του να πάει παραπέρα,
το καθημερινό του Δρομολόγιο με το τραίνο των 8 , 
το καταθλιπτικό του Διαμέρισμα γεμάτο βιβλία και σημειώσεις πεταμένα στο πάτωμα, 
τους Διαβάτες που συναντούσε και απέφευγε την καλημέρα τους, 
την Διασπορά που προσπαθούσε ν’ αποτυπώσει στο βιβλίο που έγραφε αλλά δεν έβρισκε την συνέχεια,
 το Διαζύγιο με την Κατίνα που δεν άντεξε παραπάνω από ένα χρόνο, 
τις Διαφωνίες με τους συναδέλφους του για ψύλλου πήδημα,
τις Διαδρομές του στα μονοπάτια δίπλα στο σπίτι του για να πάρει τις ανάσες που χρειαζότανε, 
τη Δόμνα  που σημάδεψε την ζωή του όταν δεν μπόρεσε  να της μιλήσει για τον έρωτα του, 
τα Δάκρυα που σκούπιζε από ντροπή, κάθε φορά που μούσκευαν το πρόσωπο του!

Μάζεψε το μαντήλι του, το δίπλωσε προσεκτικά σε έξι δίπλες όπως συνήθιζε και  το ακούμπησε αργά πάνω στο γραφείο, σαν να άφηνε πίσω του τα συναισθήματα που δεν έβγαλε ποτέ.Έσκυψε με βάρος, σήκωσε την τσάντα του και τράβηξε ν’ανταμώσει την άλλη πλευρά της ζωής του.


Τάσος Ορφανίδης

1 σχόλιο: